نگاهی به حقوق زنان در قانون ایران…

موسسه حقوقی پیشگامان عدالت فاطر > اخبار > دانستنی‌های حقوقی > نگاهی به حقوق زنان در قانون ایران…

حق زن در استقلال دارایی:
طبق ماده ۱۱۱۸ قانون مدنی زن دارای استقلال اقتصادی است و می تواند مستقلا” هر گونه تصرفی در دارایی خود بنماید و این موضوع (دارایی شخصی) با اخذ نفقه منافاتی ندارد.

حق زن در استفاده و اعمال شروط ضمن عقد:
برابر ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی زن به هنگام عقد می تواند هر شرطی را که مخالف مقتضای ذات عقد و قانون نباشد پیش بینی و بر مرد اعمال کند.
از جمله طبق ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی اختیار تعیین منزل را می تواند بعنوان شرط ضمن عقد لحاظ کند.

حق ثبت ازدواج ، طلاق و رجوع در مراجع رسمی و قانونی:
جهت جلوگیری از استفاده و فرار از مسئولیت و انکار زوجیت و به منظور حفظ کیان خانواده، ثبت واقعه ازدواج دائم، طلاق و رجوع الزامی است و طبق ماده ۶۴۵ تعزیرات چنانچه مردی بدون ثبت وقایع فوق اقدام به ازدواج نماید به مجازات حبس تا یکسال محکوم می شود.

حق برخورداری از مهریه:
به موجب قانون، در مهریه هرآنچه که مالیت دارد و قابل تملیک است میتواند مقرر گردد و با عقد نکاح، مرد ملزم به دادن آن به زن می شود، مالکیت زن بر مهر به مجرد وقوع عقد در ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی تصریح شده است و می تواند هر نوع تصرفی که بخواهد بنماید.
همچنین استحقاق نیمی از مهریه قبل از رابطه زناشویی در صورت وقوع طلاق و تعیین مهریه در ازدواج موقت و باطل بودن عقد موقت در صورت عدم تعیین مهریه از امتیازات قانونی دیگر زنان در قانون ایران می باشد.
حق نفقه:
در قانون اسلام مرد موظف به تامین معاش و هزینه های لازم زندگی است ، در نکاح دائم این وظیفه مرد است که به محض عقد هزینه های زندگی و نفقه زن را بپردازد (ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی)
در عقد موقت نیز در صورت شرط مرد ملزم به پرداخت نفقه است و طبق ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی در صورت استنکاف شوهر از دادن نفقه و عدم امکان اجرای حکم دادگاه و الزام او به دادن نفقه، زن می تواند برای طلاق به دادگاه رجوع کند. همچنین وفق ماده ۶۴۲ قانون مجازات اسلامی هر کس با داشتن استطاعت مالی، نفقه زن خود را در صورت تمکین ندهد دادگاه او را به ۹۱ روز تا ۵ ماه حبس محکوم می نماید.

حق شیردهی:
مطابق با ماده ۱۱۷۶ قانون مدنی زن تکلیفی به شیردادن ندارد (مگر اینکه تغذیه بغیر از شیر مادر ممکن نباشد) لذا میتواند از پدر فرزند بابت شیردهی مطالبه اجرت و دستمزد.
اجرت المثل:
از آنجا که زن مکلف به انجام امور خانه نمی باشد می تواند به ازای کارهایی که در خانه انجام می دهد از همسر خویش دستمزد دریافت نماید مطابق قانون دریافت این دستمزد و یا اجره المثل هنگام طلاق می تواند سرمایه قابل توجهی جهت ادامه زندگی کسب نماید این موضوع در قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب ۲۸/۸/۷۱ در تبصره ۶ ماده واحده پیش بینی گردیده است.
حق فسخ نکاح در صورت قبول مرد:
در ماده ۱۱۲۱ قانون مدنی جنون به شرط استقرار اعم از مستمر و ادواری موجب حق فسخ برای زن می باشد.
همچنین در ماده ۱۱۲۸ ق مدنی تصریح شده است هر گاه در یکی از طرفین صفت خاصی شرط شده باشد و بعد از عقد معلوم شود طرف مذکور فاقد وصف است طرف مقابل می تواند نکاح را فسخ نماید خواه وصف مذکور در عقد تصریح شده باشد خواه عقد متباینا” بر آن واقع شده باشد.

حق زن در طلاق رجعی:
در طلاق رجعی تا پایان عده به زن نفقه تعلق میگیرد مگر آنکه در حال نشوز مطلقه شده باشد.
زنی که بدون مانع شرعی از ادای وظایفش خودداری کند ناشزه و این حالت را نشوز میگویند.
(مواد ۱۱۰۸ و ۱۱۰۹ قانون مدنی)

حق ارث:
زوجینی که زوجیت آنها دائمی است طبق ماده ۹۴۰ قانون مدنی از یکدیگر ارث می برند.

حق مسئولیت تامین ارتباط جنسی:
مطابق قوانین اسلامی زن موظف است تا در صورت عدم منع شرعی یا عقلی ، نیاز جنسی همسر را برآورده سازد و شوهر نیز موظف به تامین این نیاز است اگر مردی ارتباط جنسی با همسر خود را با عذر شرعی یا عقلی بیش از ۴ ماه به تاخیر اندازد ، مرتکب حرام شود .
و اگر زن بدلیل این مورد دچار عسر و حرج گردد می تواند با مراجعه به دادگاه طلاق بگیرد.
(ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی)

تضمین سلامت جسمی و روانی زن:
طبق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی اگر بودن زن و شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی است زن می تواند مسکن جدا اختیار کند و مادام که زن در برگشتن به منزل معذور است نفقه بر عهده شوهر است.

پاسخ بدهید